Баланың дүниеге келуімен бірге ата-анаға үлкен жауапкершілік жүктеледі.
Қазақстан Республикасының Конституциясы ата-аналардың балаларына қамқорлық жасауға және оларды тәрбиелеуге құқығын әрі міндетін бекітеді.
Бұл жерде «құқық» пен «міндет» ұғымдарының қатар қолданылуы маңызды.
Ата-ана баласының тәрбиесіне араласуға, оның өміріне қатысты шешімдер қабылдауға құқылы. Бірақ бұл құқық баланың мүддесіне қайшы келмеуі тиіс.
Баланы тәрбиелеу дегеніміз — оны тамақтандыру мен киіндірумен ғана шектелмейді.
Балаға қауіпсіз орта қалыптастыру, оның білім алуына жағдай жасау, денсаулығына көңіл бөлу, эмоционалдық қажеттіліктерін ескеру және жеке тұлға ретінде құрметтеу де ата-аналық міндеттің бір бөлігі.
Баланың да өз құқықтары бар. Оның пікірі, ар-намысы мен қадір-қасиеті ескерілуі тиіс.
Қазіргі қоғамда ата-ананың балаға қатысты жауапкершілігіне жаңа көзқарас қалыптасып келеді. Баланы қорқыту, кемсіту немесе күш қолдану тәрбие әдісі ретінде қабылданбауы керек.
Балаға талап қоюға болады, тәртіпке үйретуге болады. Бірақ мұның бәрі оның адамдық қадір-қасиетін сақтай отырып жасалуы тиіс.
Бала — ата-ананың меншігі емес. Ол — жеке тұлға және оның құқықтары заңмен қорғалады.